Sportowcy niepełnosprawni mają długą i trudną drogę do realizacji swoich marzeń. Wielu z nich boryka się nie tylko z problemami zdrowotnymi, ale także z dostępem do miejsc  treningowych, a nawet sprzętu takiego jak odpowiednie buty, ubrania sportowe czy urządzenia pomiarowe. Renault Polska stworzyło platformę #POMAGAJRZECZOWO, aby w jednym miejscu mogli spotkać się ci, którzy pomocy potrzebują i ci, którzy chcą pomóc. Dzięki #POMAGAJRZECZOWO mogą przekazać konkretnym osobom rzeczy, których one właśnie teraz potrzebują, aby spełniać dalej swoje sportowe marzenia.

Zapraszamy sportowców niepełnosprawnych, także tych trenujących amatorsko, do zamieszczania informacji o swoich konkretnych potrzebach rzeczowych. Ogłoszenia mogą publikować również przedstawiciele klubów sportowych zrzeszających osoby niepełnosprawne.

Zapraszamy producentów i dystrybutorów sprzętu sportowego i inne firmy oraz osoby prywatne, które chcą przekazać sportowcom potrzebne im rzeczy. Wystarczy kliknąć na ikonę „Chcę pomóc” i skontaktować się z wybranym zawodnikiem lub zawodniczką.

#POMAGAJRZECZOWO umożliwia bezpośredni kontakt pomiędzy potrzebującymi a darczyńcami. Organizator akcji nie odpowiada za treść ogłoszeń, nie weryfikuje ich wiarygodności, zamieszczanych danych i nie pośredniczy w kontaktach. Infografika akcji #pomagajrzeczowo do pobrania.

Akcję #pomagajrzeczowo wspiera:

CHCĘ POMÓC

Sylwia (31 l.)
jeździectwo w stylu western: reining, superhorse, western riding

  • odzież
  • Akcesoria

Potrzebuję:
Do uprawiania jeździectwa w stylu western potrzebuję zarówno paszy dla mojego konia i ochraniaczy na jego nogi, jak i sprzętu dla mnie, a szczególnie: koszul western show, kapelusza, czapsów skórzanych, butów kowbojek, torby na sprzęt. Niestety, sprzęty te się zużywają i nie mogę startować w tych z ubiegłych sezonów.

Jestem chora na nowotwór złośliwy, przeszłam dwie operacje, 8 kursów chemioterapii i obecnie jestem w trakcie hormonoterapii.
Oczywiście, nie przeszkadza mi to w uprawianiu ukochanego sportu, czyli jeździectwa western. Od 10 lat jestem członkiem Polskiej Ligii Western i Rodeo i przez ten czas zajmowałam czołowe miejsca w zawodach krajowych i za granicą. Startuję w konkurencjach: reining, superhorse, western riding, trail, horsemanship, a także próbowałam TRECu. Moim marzeniem jest wzięcie udziału w mistrzostwa świata w jeździe bez ogłowia, a także w mistrzostwach Europy w reiningu. Mam dwa ukochane konie rasy American Quarter Horse: Smart Like Hollywood oraz Lancer Fire Jac.
Jeździectwo daje mi poczucie wolności i zapominania o wszelkich problemach, a także możliwość przezwyciężania własnych słabości. Prowadzę z siostrą bloga "Siostry Kubiak - z miłości do jeździectwa western". Oprócz koni kocham góry i ogniska z przyjaciółmi :)


CHCĘ POMÓC

Maciej (29 l.)
Armwrestling

  • odzież

Potrzebuję:
Sprzęt: wioślarz Concept 2 (pod potrzeby kondycyjne), atlas maszyna do treningu nóg suwnica pozioma typu Hes A-16-F Suplementy: bcaa, arginina, białko, witaminy typu Orthomol tendo i preparat na stawy Orthomol artho+, preparaty aminokwasowe i wysokobiałkowe. Odzież sportowa.

Urodziłem się jako osoba niepełnosprawna, zdiagnozowano u mnie mózgowe porażenie dziecięce. Od najmłodszych lat przechodziłem intensywną rehabilitację, aby móc stanąć na nogi. Obecnie poruszam się przy pomocy kul. Dzięki dużemu wysiłkowi, jaki wkładałem w rehabilitację, zaszczepiłem w sobie chęć do ciężkiej i intensywnej pracy. Praca ta wyrobiła we mnie miłość do sportu. Siłowanie na rękę uprawiam od 2006 roku. Dla osoby niepełnosprawnej możliwość uprawiania sportu to wielka radość i szansa na sukces. Uprawianie armwrestlingu dało mi możliwość spełnienia swoich marzeń o uprawianiu jakiejkolwiek dyscypliny sportu oraz rywalizacji z najlepszymi zawodnikami w tej dyscyplinie sportu w Polsce, Europie i na świecie, również z osobami pełnosprawnymi. Obecnie trenuję 6 dni w tygodniu, po 3-4 godz. dziennie. Jestem wielokrotnym mistrzem Polski, trzykrotnym mistrzem Europy i trzykrotnym mistrzem świata. Szczegółowe informacje można uzyskać na oficjalnej stronie federacji.


CHCĘ POMÓC

Dariusz (54 l.)
kolarstwo

  • buty

Potrzebuję:
Buty kolarskie, pomiar mocy

Jestem po operacji stawów biodrowych. Mam dwie endoprotezy stawów biodrowych. W młodości trenowałem kolarstwo, po operacjach wróciłem do jazdy na rowerze, co przy moich schorzeniach jest wskazane. Potrzebuję butów kolarskich, ponieważ te, które posiadam, mają 7 lat i trzeba je wymienić. Potrzebny mi jest także pomiar mocy; ze względu na to, że chodząc, kuleję i jedną nogę mam słabszą, nie mam możliwości pomiaru mocy moich nóg. Jestem członkiem Beskidzkiego Zrzeszenia Sportu i Rehabilitacji START, które zajmuje się szeroko pojętym sportem osób niepełnosprawnych. W tym roku będę brał udział w Mistrzostwach Polski w parakolarstwie. Uprawianie sportu jest tym, co pozwala mi nie załamywać się swoją niepełnosprawnością. Dzięki temu czuję, że jeszcze mam w swoim wieku jakiś cel.


CHCĘ POMÓC

Joanna i Dariusz (38, 55 l.)
taniec towarzyski

  • odzież
  • buty

Potrzebuję:
Stroje taneczne zarówno do standardu jak i łaciny. Obuwie taneczne.

Jesteśmy małżeństwem osób niepełnosprawnych. Darek jest całkowicie niewidomy, ja jestem osobą słabowidzącą. Trenujemy taniec towarzyski. W Polsce od lat jesteśmy mistrzami lub wicemistrzami Polski w kategoriach senior zaawansowany (oboje z partnerów są niepełnosprawni, starszy z partnerów jest powyżej 35. roku życia) oraz open (tylko jedna osoba w parze posiada grupę inwalidzką bez podziału na wiek), zarówno w standardzie, jak i łacinie. Mamy na koncie kilkanaście tytułów mistrzowskich. Braliśmy też udział w pięciu turniejach na Słowacji - trzy z nich wygraliśmy, a dwa razy byliśmy na miejscu drugim. W październiku zeszłego roku wystąpiliśmy na pierwszych nieoficjalnych Mistrzostwach Europy w Londynie. Wygraliśmy i standard, i łacinę. Niestety, stroje do tańca są bardzo drogie. Moją pierwszą sukienką do standardu była suknia ślubna (szyta specjalnie w tanecznym sklepie, biało-czerwona), a sukienka do łaciny ma już 14 lat. Darek tańczy w pożyczonym body i często jako jedyny na parkiecie nie ma fraka.


CHCĘ POMÓC

Mariusz (51 l.)
curling na wózku

Potrzebuję:
Składany kij teleskopowy, tzw. extender do wypuszczania kamieni curlingowych na lodzie oraz jedna zapasowa końcówka do kija.

Jestem po wypadku komunikacyjnym w 7. roku życia - uraz kręgosłupa, poruszam się na wózku. Lubię ruch i aktywność, kiedyś grałem przez kilka lat w koszykówkę na wózku w stołecznym klubie KSN Start Warszawa. Od lat uprawiam biegi (wyścigi) uliczne na różnych dystansach, nie większych jednak niż półmaraton. Od paru lat (2014) moją ulubioną dyscypliną jest curling – niby sport na lodzie, ale niesie za sobą tyle emocji, tyle wrażeń, że tego chłodu nawet się nie czuje.
Curling jest sportem drużynowym, dlatego nie gram sam, tylko jeszcze z kilkoma osobami tworzymy drużynę zwaną "Swingy Stones", której profil można odwiedzić na Facebooku i oczywiście polubić. Curling na wózku to dyscyplina, która w Polsce dopiero raczkuje. Jak dotąd są tylko dwie drużyny na cały kraj.
Jesteśmy młodą drużyną, dlatego też nie mamy za bardzo czym się pochwalić, na wyniki trzeba długo pracować, a do tego są potrzebne turnieje i rozgrywki, a tym samym i pieniądze.


CHCĘ POMÓC

Marzena (27 l.)
Podnoszenie ciężarów

  • odzież
  • buty
  • Akcesoria

Potrzebuję:
Buty ortopedyczne na wymiar dwie pary, gryf firmy Eleiko, obciążenia firmy Eleiko, ławeczka do wyciskania firmy Eleiko, koszulki, spodnie, kule ortopedyczne, torba podróżna, odżywki firmy Trec.

Jestem chora od urodzenia na antygrypozę, która polega na sztywności stawów, w moim przypadku tylko nóg. Od 12 lat trenuję podnoszenie ciężarów. Byłam na Paraolimpiadzie w Pekinie, Lodynie oraz w Rio de Janeiro, gdzie zdobyłam 2. miejsce. To jest mój największy sukces sportowy. Jestem również rekordzistą Polski oraz Europy. Teraz mam marzenie zdobyć najwyższy szczyt, czyli zdobyć złoty medal na Paraolimpiadzie w Tokio. Już trwają przygotowania, ale do osiągnięcia tego marzenia bardzo potrzebny jest mi profesjonalny sprzęt, czyli ławeczka do wyciskania, gryf oraz obciążenia firmy Eleiko. Trenuję 5 razy w tygodniu. Sport daje mi dużą siłę, mam konkretny cel, który chcę mimo mojej niepełnosprawności osiągnąć. Moją inną pasją prócz podnoszenia ciężarów jest kosmetyka.


CHCĘ POMÓC

Andrzej (53 l.)
Boccia

  • Akcesoria

Potrzebuję:
Najbardziej potrzebuję napędu E-motion do wózka inwalidzkiego. Napęd ten służy do wspomagania siły odpychania u osób z poważnymi dysfunkcjami kończyn górnych i dolnych. Urządzenie to ułatwiłoby mi dojazdy na treningi, rehabilitację, aktywność w życiu codziennym, społecznym, kulturalnym oraz samodzielne poruszanie się. Potrzebuję tez rampy do testowania bil - od 2017 r. obowiązuje nowy system testowania bil, rygorystycznie przestrzegany na ważnych zawodach krajowych i międzynarodowych.

W 2010 roku uległem poważnemu wypadkowi na nartach. Przeżyłem, ale mam uszkodzony rdzeń kręgowy w odc. szyjnym, co spowodowało, że jestem sparaliżowany czterokończynowo. 7-letnia rehabilitacja oraz uprawianie sportu (od X 2014 r.) sprawiły, że nie mam już tak dużych problemów z oddychaniem (pomimo uszkodzenia nerwów przepony). Udało mi się wypracować na tyle sprawność rąk, że samodzielnie jem, chwytam kubek czy bile do bocci. Zająłem się uprawianiem bocci – dyscypliny paraolimpijskiej, ponieważ tylko tę dyscyplinę mogę uprawiać przy mojej niepełnosprawności. Początkowe trudności z brakiem sali i sprzętu udało mi się pokonać. Boccia stała się moją pasją i nowo wyznaczoną "drogą". Dzięki ambicji i zaangażowaniu wygrałem wszystkie zawody krajowe w 2015 i 2016 r. w kat. BC4. Awansowałem do kadry narodowej. Marzę o awansie na paraolimpiadę w Tokio. Moimi pasjami oprócz bocci są: karawaning, rozrywki umysłowe, "zarażanie" innych niepełnosprawnych bakcylem aktywności w każdej możliwej formie.


CHCĘ POMÓC

Mateusz (31 l.)
rugby na wózkach, koszykówka na wózkach

  • odzież
  • buty
  • Akcesoria

Potrzebuję:
- samochodu do przemieszczania się dom-praca-treningi; wózka do rugby; suplementacji dostosowanej do sportów drużynowych – sprawdzonej i wolnej od niedozwolonych środków z uwagi na częste kontrole antydopingowe na szczeblu ME czy MŚ; obuwia i odzieży sportowej (koszykarskiej i rugbowej); toreb, plecaków sportowych; treningu personalnego; opieki fizjoterapeuty

Wady wrodzone stóp i dłoni określają moją niepełnosprawność, od ponad 10 lat jestem po zabiegu amputacji podudzia lewego. Obecnie biorę udział w przygotowaniach do ME Koblenz 2017, które mogą dać narodowej drużynie rugbystów na wózkach awans do MŚ Sydney 2018. Kilka lat temu trenowałem w reprezentacji Polski koszykarzy na wózkach. Możliwość zaistnienia w rugby związana ze specyfiką mojego schorzenia daje nie tylko mnie, ale i naszej reprezentacji wielką szansę wejścia na wyższy poziom i walczenia o medale na najważniejszych imprezach. W kadrze jestem od stycznia 2017 roku i cały czas uczę się tej dyscypliny. Ponad 10-letnie doświadczenie przeniesione z koszykówki na wózkach pozwoliło mi szybko na rywalizowanie z najlepszymi w tej dziedzinie sportu. Sport jest dla mnie bardzo ważną rzeczą, medal w przyszłości byłby super sprawą. Największe bariery to poruszanie się - nigdy nie posiadałem swojego samochodu i teraz to najbardziej zajmuje mi głowę.


CHCĘ POMÓC

WALDEMAR (60 l.)
STRZELECTWO SPORTOWE

Potrzebuję:
KARABIN PNEUMATYCZNY " Steyr Challenge E Connect " wraz z zestawem celowniczym firmy CENTRA-MEC składającego się z elementów: Duplex, Lens Hood II 19918819, Duplex Insert 3,2.

Jestem zawodnikiem niepełnosprawnym, mam bezwład kończyn dolnych po Polio, strzelam z karabinu sportowego. Od 1985 roku należę do Klubu START Szczecin, a od 1998 reprezentuję kraj podczas międzynarodowych zawodów. Jestem aktualnym mistrzem Polski oraz wielokrotnym finalistą Pucharów Świata. Brałem udział w trzech Paraolimpiadach: w Sydney, Atenach i Pekinie. Obecny sprzęt, z którego strzelam, jest mocno wyeksploatowany i wymaga wymiany. Brak odpowiedniego sprzętu sportowego utrudnia mi udział w zawodach i rywalizację na najwyższym poziomie. Sprzęt strzelecki jest bardzo indywidualny i dopasowany do konkretnej osoby, dlatego tak ważne jest posiadanie osobistego karabinu. Najważniejsze moje osiągnięcia w ostatnim roku: XVIII miejsce w Pucharze Świata Osób Niepełnosprawnych w Strzelectwie Sportowym w Hannover, VII miejsce w World Shooting Para Sport Grand Prix w Szczecinie. Moim marzeniem jest udział w Paraolimpiadzie w Tokio, w roku 2020.


CHCĘ POMÓC

Artur (31 l.)
Kolarstwo ręczne (handbike)

Potrzebuję:
Witam. Ostatnio na treningu potrącił mnie samochód, na szczęście nic mi się nie stało, ale handbike jest skasowany. Szkoda 100%. Z odszkodowania sprawcy dostanę jakas kwotę, jednak to nie będzie tyle, żeby wystarczyło na zakup nowego roweru, ponieważ ceny teraz są wyższe, a ja mogę udowodnić tylko kwotę, za którą kupowałem handbike 4 lata temu. Proszę więc o wsparcie w zakupie nowego handbike'a, który jest mi niezbędny do treningów kolarskich i startów w zawodach, realizowaniu mojej pasji.

Nazywam się Artur Graczyk. Mieszkam w małej miejscowości Golina w powiecie Konińskim, jestem po rozszczepie kręgosłupa, Trenuję kolarstwo od 2009 roku. Zaczęło się kilka lat wcześniej od wyścigów na wózkach, kiedy poznałem ludzi na obozie START Poznań w Wągrowcu, potem zobaczyłem handbike i postanowiłem, że i ja muszę taki mieć. Udało się. Od 2009 roku trenuję i startuję regularnie. Mój największy sukces to 3. miejsce w Mistrzostwach Polski w kolarstwie niepełnosprawnych w 2016 roku (wyścig ze startu wspólnego), oraz 10. miejsce w klasyfikacji generalnej pucharu Europy w 2016 roku. Moim marzeniem jest dostać się do kadry narodowej w kolarstwie ręcznym i zdobywać jak najlepsze miejsca w pucharach świata, mistrzostwach świata, może uda mi się kiedyś dostać na igrzyska paraolimpijskie, co jest moim wielkim marzeniem. Sport to całe moje życie. Moja największa pasja. Pozwala mi wyrwać się z domu, to odskocznia od pracy zawodowej. Pozwala na poznawanie nowych ludzi.